Young Futurists

Onze jongste generaties groeien op met grote maatschappelijke veranderingen. Kunnen we ze voorbereiden op wat er komen gaat? En kunnen we hen helpen om stappen te zetten richting een toekomst die zij zelf willen zien?

Beeld: Max Peterse, Lemon Bandit

“The best way to predict the future is to create it”

~ Peter Drucker

In haar boek Imaginable laat futurist en game designer Jane McGonigal zien hoe we onze hersenen kunnen trainen om ons het onvoorstelbare voor te stellen. Ze legt uit hoe het inbeelden van gedetailleerde toekomstscenario’s ons kan helpen om de toekomst met meer vertrouwen tegemoet te zien én ons handvatten in het hier en nu geeft om deze toekomst ten goede te beïnvloeden. 

We cultiveren hiermee een mindset van ‘Urgent Optimism’, een proactieve en gemotiveerde mindset die je vaak bij gamers ziet die obstakels in hun spel proberen te overwinnen. Maar met deze hoopvolle mindset kunnen we ook mentale veerkracht in het echte leven vergroten!

Met Young Futurists wil ik een spelvorm ontwikkelen die kinderen en jongeren helpt om zich voor te bereiden op de toekomst. De basis hiervoor vormt het werk van Jane McGonigal, die met haar ‘alternate reality games’ spelers van over de hele wereld heeft geïnspireerd om zich onder te dompelen in uiteenlopende toekomstscenario’s.

In de eerste fase van dit project doe ik doelgroeponderzoek en ga ik aan de slag met het spelontwerp. Deze fase loopt van januari t/m maart 2025 en wordt gefinancierd door een startsubsidie van het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie.

Op deze pagina kun je de komende tijd de voortgang van het project volgen en meer achtergrondinformatie vinden.

Onderzoek

Episodic Future Thinking

Onze hersenen zijn van nature in staat om toekomstige scenario’s te simuleren. Dit gebeurt via episodic future thinking—het vermogen om onszelf in een toekomstige situatie voor te stellen op basis van eerdere ervaringen. Neurowetenschappelijk onderzoek toont aan dat een groot netwerk van hersengebieden actief wordt als je je de toekomst voorstelt. Niet alleen zijn je hersenen bezig om iets te visualiseren wat je nog nooit gezien hebt, maar ze zijn ook bezig met de vraag wat je denkt, wilt en voelt in dit scenario. Onderzoek toont aan dat episodic future thinking positieve effecten heeft op mentale gezondheid, cognitieve vermogens, gedragsverandering en creativiteit. Genoeg redenen om deze skill te trainen dus!

Cognitieve flexibiliteit

McGonigal benadrukt dat het vermogen om ‘wat als’-scenario’s te bedenken (counterfactual thinking) cruciaal is voor innovatie en toekomstplanning. Door alternatieve versies van de realiteit te overwegen, kunnen we ons beter aanpassen aan onverwachte veranderingen. De dorsolaterale prefrontale cortex speelt hierin een belangrijke rol: deze reguleert complexe besluitvorming en geeft controle over onze emoties.

Door actief te oefenen met het bedenken van uiteenlopende toekomstscenario’s, trainen we dus onze cognitieve flexibiliteit. Dit vergroot onze mentale weerbaarheid bij onverwachte veranderingen. McGonigal vergelijkt dit met ‘mentale tijdreizen’: door ons herhaaldelijk in verschillende toekomstwerelden te verplaatsen, versterken we de neurale netwerken die nodig zijn voor adaptief denken.

Future Empathy

Een belangrijk obstakel bij toekomstdenken is psychological distance: hoe verder een gebeurtenis in de toekomst ligt, hoe abstracter en minder emotioneel betrokken we ons ermee voelen. We kunnen dit fenomeen overbruggen door ons zo gedetailleerd en persoonlijk mogelijk in toekomstige scenario’s in te leven. Dit stimuleert future empathy—het vermogen om empathie te voelen voor ons toekomstige zelf en toekomstige generaties, wat leidt tot betere langetermijnbeslissingen.

Interviews

In interviews met kinderen van 11 tot 14 jaar onderzocht ik hun kijk op de toekomst: waar kijken ze naar uit, waar maken ze zich zorgen over, en welke vaardigheden denken ze nodig te hebben? Voor hen begint de toekomst rond hun 18e, wanneer ze het huis uit gaan. Ze geloven sterk in hun eigen verantwoordelijkheid om hun toekomst vorm te geven, maar beseffen ook dat wereldproblemen te groot zijn om alleen op te lossen. Hoewel de kinderen maatschappelijk betrokken zijn, leven ze vooral in het hier en nu.

Wanneer gevraagd naar hoe ze denken dat de toekomst eruitziet, richten ze zich vooral op hun eigen leven of technologische vooruitgang. Maar als het gaat om hun hoop voor de toekomst, spreken ze vooral wensen uit voor een betere wereld: minder milieuvervuiling, geen oorlog, een eerlijkere verdeling van rijkdom. Hun toekomstvoorspellingen sluiten grotendeels aan bij bestaande ontwikkelingen, waardoor ze eerder denken in waarschijnlijke scenario’s dan in radicale veranderingen.

Conceptontwikkeling

De interviews, het literatuuronderzoek en verschillende brainstormsessies resulteerden in het idee van een ondergrondse stad als setting voor de game. Dit concept biedt talloze mogelijkheden om grote toekomstvragen te verkennen: hoe wordt voedsel verbouwd in een stad zonder zonlicht? Hoe wordt energie opgewekt en hoe kunnen materialen optimaal worden hergebruikt? Daarnaast speelt technologie een grote rol: artificial intelligence, robotica en virtual & augmented reality bepalen mee hoe mensen in deze nieuwe wereld wonen, werken en leven.  

Om te testen of dit concept aansluit bij de belevingswereld van kinderen en hun verbeeldingskracht stimuleert, ontwikkelde ik een prototype van een kaartspel. In dit spel reizen de spelers met een tijdmachine naar Underground City en verkennen ze de stad door verschillende opdrachten uit te voeren. Hoe meer punten ze verzamelen, hoe meer ideeën ze mee terug kunnen nemen naar het heden om hun eigen toekomstbeeld vorm te geven. De eerste test met vijf 12-jarigen leverde positieve reacties op: ze vonden het leuk om samen na te denken over de toekomst en in gesprek te gaan over hun ideeën. Hun grootste feedback? Het was wel veel stilzitten. Ze wilden de stad écht kunnen ervaren!  

Co-creatie sessies

In een volgende stap organiseerde ik twee co-creatie sessies met brugklassers van het Minkema College in Woerden. Na een korte introductie doken de leerlingen in de wereld van Underground City en bedachten ze hoe verschillende plekken in de stad eruit zouden kunnen zien. Vervolgens verzonnen ze spel-ideeën om deze ruimtes spelenderwijs te kunnen ontdekken in een real-life setting. Hun creatieve ideeën en enthousiasme hebben een berg aan inspiratie opgeleverd. Op naar de volgende uitdaging: het uitwerken van het volledige gameconcept, zodat spelers Underground City echt kunnen gaan beleven!